 | | |
| | |
|
Spaces home  SamuraiSpacePhotosProfileFriendsMore |  Tools   |
|
SamuraiSpaceWhen you hate me, i will love you
December 11 20เพราะเป็นสิ่ง ที่ไม่เคยบอก
...เพราะยังคง กลัวในคำตอบ..
  เพลงยังคงเล่นซ้ำไปซ้ำมา
เหมือนลมหายใจเข้าและออก
ปากร้องตามแต่เสียงที่ออกมา
เหมือนท่องจำ
November 15 19 Lighting
แสงไฟบางๆ
สลัวๆในความมืด
ยังพอทำให้เรามองเห็นได้บ้าง
แม้ว่าจะเบาบางแค่ไหน
ถ้าเราเพ่งมอง
เราก็จะเห็น October 29 18 นิทานก่อนนอน
พอถึงกลางเรื่องผมก็หลับซะทุกที
คืนถัดมาคุณก็เล่าเหมือนเดิมอีก
เพราะผมจำตอนต้นเรื่องไม่ได้
ยังจำเสียงคุณตอนงอนได้เลย
จำได้ลางๆว่ามีสิงโตพูดเป็นเสียงเด็กๆ
แล้วก็มีนกที่ร้องเพลงอยู่ตลอดเวลา
ตอนสิงโตมันพูดว่า
"เฮ้ยยย ไอ้นกบ้านี่ ไปไกลๆชั้นได้มั๊ย
แล้วก็หยุดร้องเพลงบ้าๆนั่นด้วย
ไม่งั้นชั้นจะขย้ำแกซะ"
คุณก็ทำเสียงแบบเด็กๆ
เสียงเล้กๆน่ารักๆ
ฟังแล้วเจ้าสิงโตมันช่างน่ากัวจิงๆ
ฮ่าๆๆ
ส่วนเจ้านกตัวที่ร้องเพลงไม่หยุดนั้น
มันก็ไม่ได้กัวเกรงเลย
แถมยังบินมาร้องใกล้ๆอีก
แต่จำเพลงนั้นไม่ได้แล้ว
รอคุณมาร้องให้ฟัง คงพอจำได้
ยังมีตัวไรอีกนะ
สารพัดเลยมั้ง
ขาดแค่คน ไม่งั้นคงเป็นเรื่องทาร์ซาน
คุณบรรยายยซะผมเคลิ้มเลย
ตอนที่สิงโตมันเดินไปเตะอะไรบางอย่าง
ไอ้นกบ้าตัวนั้นมันก้ร้องเพลงไม่หยุดปากเสียที
สิงโตมันก็ร้อง โฮ๊กๆๆ โอดครวญ
แต่เสียงคุณร้องซะตลกเลย
พอได้ขำนิดนึงละมั้ง
แล้วผมก็หลับ
เป็นยังนี้ซะทุกคืน
ที่คุณมาค้างด้วย
แต่ตื่นมาคุณก็หายไปซะแล้ว
อยากรู้จริงๆว่าตอนต้นเรื่อง
กับเพลงที่นกตัวนั้นมันร้อง
ว่ายังไงบ้าง
คืนนี้จะมามั๊ยคับ
...
October 23 17 ฟังโลก อย่างเข้าใจ
อะไรก็ส่งผลถึงกันไปหมด
หากคุณเชื่อทฤษฏี เด็ดดอกไม้สะเทือนถึงดวงดาว
มันอาจจะตลก แต่มันกำลังคืบคลานมาอย่างเงียบๆ
ช้าๆ
ดูในตาคุณสิเห็นอะไร
ตอนที่ผมยังอยู่ในเรือเมื่อเดือนก่อน
อากาสร้อนอบอ้าว
แดดล้อเล่นกับริ้วคลื่น
แสงสะท้อนจนปวดตาไปหมด
ใครจะไปรู้ละว่า บนฝั่งมันจะเลวร้ายกว่ากันมาก
อย่างนี้ซะละมั้งที่ถึงไม่มีใครยอมทิ้งเรือ
ทิ้งชีวิตชาวน้ำไปง่ายๆ
เต็มที่ก็ปลุกเรือนใกล้น้ำอยุ่ดี
โลกร้อนไม่ใช่ปัญหาของเราในตอนนี้ซะทีเดียว
แต่ถ้าเรามีเด็กๆ
เราต้องคิดใหม่แล้วว่า
ตอนมันโต มันจะเป็นอย่างไร
พอเรารับรู้รับฟังปัญหามากขึ้น
เราก็มีเวลาคิดมากขึ้น
รับฟังอย่างเข้าใจ
แล้วค่อยๆแก้ไขไปที่ละอย่าง
มันเข้ามาอยู่ในฝันของเราแล้ว
คืนแรกๆอาจยังไม่ชิน
แต่อย่าปล่อยให้ชิน
ถ้าชินเท่ากับเรายอมแพ้
โลกมันร้อน
เราก็อยู่กันได้
จริงหรือ
ตอนนี้บ้านเมืองเรากำลังดันให้สร้างโรงไฟฟ้าพลังนิวเครียล
เอากับเค้าสิ
ฟังโลก อย่างเข้าใจ
กันแค่ไหน?
October 19 16
เวลา 1:31 คิดถึงผมนะ
เชยไปมั้ย
ไม่รู้เหมือนกัน
หากความจริงใจที่ส่งไปถึงผู้รับ
คนส่งคงไม่ได้คิดแล้วละว่ามันจะเป็นยังไง
แค่ได้ส่ง บางที่เราไม่ต้องรู้คำตอบก็ได้มั้ง
ในตอนที่เราหลับ บางครั้งเราฝันเป็นสีแบบครอสโพรเซส
สีสวยชะมัด แดงส้มเหลือง
สีสันมันสดจริงๆ
เนื้อหากลับจำไม่ได้ ลืมไปแล้วว่ามันน่าเศร้า
หรือสนุกสนานตามสีสันของมัน
เคยจำฝันลางๆได้ครั้งนึง
ผสมเป็นตุเป็นตะ
ดวงอาทิตย์ดวงโตถูกเด็กผู้หญิงตัวเล็ก
เอาสีเทียนแต่งแต้มเสียสวยเชียว
สีเทียนในมือก็ละลาย เพราะดวงอาทิตย์มันร้อน
แต่เธอก้เพียรพยายามเอาอีกสีมาเติม
ยิ่งเติมสีพระอาทิตย์ก็ยิ่งไหลเยิ้ม
ตกลงมาโดนกอดอกไม้อะไรซักอย่าง
สีแดงไหลลงมาที่ช่อดอก
สีเขียวกลับไหลลงมาที่ก้าน ลำต้น
ดินเป็นสีชมพู
เธอหันมายิ้มหนึ่งที
แล้วก็เก็บสีใส่กล่อง
เอามาฝากครูสาวคนนึง
อีกครั้งที่ผมฝันเห็นคุณ
คุณกำลังยืน
ท่าทางเหมือนรอใครอยุ่
ผมไม่รู้ว่าเป็นใครที่คุณรอ
แต่ยินดีที่รอเป็นเพื่อน
ผมไม่ได้ผ่านทางเดียวกับคุณหรอก
แต่ผมยินดี
ครั้งนี้ฝันของผมเป็นสีอะไร
October 14 15 neon light
คุณจำผู้หญิงคนนั้นที่โดดลงเรือมาได้มั้ย
ผมหันไปถามเธอว่า คุณจะอยู่ได้นานแค่ไหน
สิบสี่วันต่อจากนั้น เรือผมเทียบฝั่ง
แล้วก็พบว่ามีใครคนนึงรอเธออยู่ที่นั่น
ผมส่งเธอขึ้นฝั่ง
เธอไม่หันมามองอีกเลย
เรือว่างเปล่าลำเดิมลอยลำตามน้ำไปอย่างช้าๆ
ผมไม่ได้ติดใจอะไร
ผมบอกตัวเองไปอย่างนั้น
อย่างน้อยก็น่าจะทำให้สบายใจได้บ้าง
แต่จริงๆแล้วก็ไม่ได้ไม่สบายใจอะไรนี่น่า
ไม่มีใคร ผมก็คุยกับคุณได้อยู่ดี
 ว่างๆจะมาบอกเล่าเรื่องที่ต่อจากนี้ให้ฟังต่อแล้วกัน
อยากฟังเพลงมั้ย
ไม่มีทำนองนะ
เพราะตอนที่ผมเขียน
ผมหยิบเอาจังหวะของสายน้ำมาเขียน
มันเป็นวงกลมหลายวงซ้อนกัน
เป้นคลื่น ใหญ่ขึ้นๆ แล้วก็อ่อนแรง
สายน้ำสายใหญ่ พาหลายสิ่งมาเรียนรู้
สายน้ำสายนี้มีเธอ
มีฉัน
สายน้ำสายนี้เรียนรู้จักเรา
ฉัน เธอ
สายน้ำสายนี้
นิ่งเกินไป
เธอจึงเดินจากฉันไป
สายน้ำสายนนี้เริ่มมีการเคลื่อนไหว
หลังจากเธอจากไป
สายน้ำสายนี้
ไม่นิ่งอีกต่อไป
สายน้ำสายนี้
ไม่ต่างจากตอนเธอเคยอยู่
สายน้ำสายนี้
เคยว่างเปล่า
และยังว่างอยู่
เหมือนเดิม
August 19 14TimeOut
 Where are we go now?
ไม่รู้เหมือนกัน
ลงทะเล หรือเดินขึ้นเหนือ
ไม่รู้หรอก ไปมันเรื่อยๆดูก่อนมั้ย
เวลาส่วนใหญ่ที่เคยพร่ำบ่นว่าน่าเบื่อ
มันกำลังจะจบ
น่าสนุกกว่ามั้ย ที่จะเริ่มมองหาบางสิ่งบางอย่าง
เริ่มมองหาความฝันที่ซุกซ่อนอยู่ใต้หมอนใบเก่าของตัวเอง
 ลุกออกจากที่นั่ง
เริ่มเดินดูบ้าง
 จะปาร์ตี้
 หรือแมรี่
 อย่าวอรี่ บินมันไปด้วยปีกซ้ายปีกเดียวนี่แระ!!!
|
||||||||||||||||||||||||
|
|
Invite as friend